"Ik doe het wel als het wat rustiger is."
"Misschien volgend jaar."
"Eerst de kinderen."
"Eerst die verbouwing."
"Eerst wat kilo's eraf."
Herkenbaar?
Dan ben je niet de enige.
Sterker nog, ik denk dat bijna iedere vrouw deze zinnen wel eens heeft uitgesproken. Misschien niet hardop, maar wel in haar hoofd.
We zijn ontzettend goed geworden in zorgen voor anderen. Afspraken inplannen voor de kinderen, verjaardagen onthouden, collega's ondersteunen, luisteren naar vrienden en thuis alle ballen in de lucht houden.
Maar zodra het om onszelf gaat, lijken er ineens honderd redenen te zijn om iets uit te stellen.
En dat heeft vaak meer invloed op ons zelfbeeld dan we denken.
Hoe het begint
Niemand wordt wakker met het idee: vanaf vandaag zet ik mezelf op de laatste plaats!
Dat gebeurt geleidelijk.
Een keer sla je die wandeling over, omdat er nog was ligt.
Een keer zeg je een afspraak met een vriendin af, omdat je moe bent.
Een keer besluit je dat die cursus, die reis of dat weekend weg nog wel even kan wachten.
Op zichzelf zijn dat logische keuzes.
Het probleem ontstaat pas wanneer "een keer" verandert in ''iedere keer''.
Wanneer jouw wensen, dromen en behoeften structureel onderaan de prioriteitenlijst belanden.
De boodschap die je jezelf onbewust geeft
Iedere keer dat je jezelf wegcijfert, geef je jezelf een kleine boodschap.
Misschien niet bewust, maar je brein registreert hem wel.
Mijn behoeften zijn minder belangrijk.
Mijn rust kan wachten.
Mijn dromen hebben geen haast.
Iedere afzonderlijke keuze lijkt onschuldig, maar opgeteld vormen ze een verhaal over hoe je naar jezelf kijkt. En dat verhaal wordt uiteindelijk onderdeel van je zelfbeeld.
Waarom zoveel vrouwen zich kwijt lijken te raken
Ik spreek regelmatig vrouwen die zeggen:
"Ik weet eigenlijk niet meer wat ik leuk vind."
"Ik ben jarenlang alleen maar bezig geweest met zorgen."
En dat is niet vreemd als je jarenlang vooral bezig bent geweest met wat anderen nodig hebben.
Dan raak je vanzelf wat verder verwijderd van wat jij nodig hebt.
Niet omdat je zwak bent of omdat je ondankbaar bent, maar omdat je zo druk bent geweest met zorgen dat er weinig ruimte overbleef om stil te staan bij jezelf.
Het gekke is: niemand verwacht dit van jou
Veel vrouwen voelen een enorme verantwoordelijkheid.
Ze denken dat ze altijd beschikbaar moeten zijn.
Altijd sterk moeten zijn en altijd moeten doorgaan.
Maar als je eerlijk kijkt naar de mensen van wie je houdt, verwacht jij dat dan ook van hen?
Zou jij willen dat je beste vriendin zichzelf jarenlang wegcijfert?
Waarschijnlijk niet.
Sterker nog, je zou haar waarschijnlijk vertellen dat ze eens wat liever voor zichzelf moet zijn.
Waarom is dat advies dan zo moeilijk om zelf op te volgen?
Voor jezelf kiezen is niet hetzelfde als egoïstisch zijn
Dat is misschien wel de grootste misvatting.
Veel vrouwen zien voor zichzelf kiezen als iets egoïstisch.
Alsof er een keuze gemaakt moet worden tussen zorgen voor anderen óf zorgen voor jezelf.
Maar zo werkt het niet.
Je hoeft jezelf niet leeg te geven om een goed mens te zijn.
Je hoeft jezelf niet voortdurend op de laatste plaats te zetten om waardevol te zijn.
Sterker nog: de mensen om je heen profiteren vaak juist van een versie van jou die uitgerust, ontspannen en gelukkig is.
Kleine keuzes maken het verschil
Voor jezelf kiezen hoeft niet direct te betekenen dat je een maand alleen de bergen in trekt.
Het begint vaak veel kleiner.
Een wandeling zonder telefoon.
Een boek lezen zonder schuldgevoel.
Een middag vrij nemen.
Een nieuwe hobby oppakken.
Een ervaring boeken waar je al maanden of misschien zelfs jaren van droomt.
Misschien is dit jouw herinnering
Als je dit leest en denkt:
"Ja, maar dit is precies hoe het bij mij gaat."
Dan zie ik je. En misschien is dit dan je herinnering dat jij óók belangrijk bent.
Niet pas wanneer alles af is.
Niet pas wanneer iedereen geholpen is.
Niet pas wanneer het leven eindelijk rustig wordt.
Maar juist nu.
Want als er één ding is dat ik heb geleerd, dan is het dat het perfecte moment zelden komt.
En dat vrouwen vaak veel sterker, mooier en moediger zijn dan ze zelf denken.
Ze zijn het alleen vergeten omdat ze al zo lang voor iedereen zorgen, behalve voor zichzelf.
Wat heeft dit met een fotografie experience te maken?
Misschien meer dan je denkt.
De vrouwen die bij mij een experience boeken, doen dat zelden alleen voor de foto's.
Ze verlangen naar een moment waarop ze even niet hoeven te zorgen, regelen of presteren.
Een moment waarop er ruimte ontstaat om stil te staan bij wie ze zijn, los van alle rollen die ze dagelijks vervullen.
Of dat nu gebeurt tussen de bergen van Schotland, de vulkanische landschappen van IJsland of midden in de Nederlandse natuur, het begint vaak met dezelfde keuze: het niet langer uitstellen van jezelf.
De foto's zijn uiteindelijk een tastbare herinnering aan die ervaring. Maar wat veel vrouwen zich nog jaren later herinneren, is hoe het voelde om weer even op de eerste plaats te staan.
Niet uit egoïsme, maar uit zelfzorg.
Ben je benieuwd welke experience het beste bij jou past? Neem dan gerust een kijkje tussen mijn experiences of stuur me een berichtje. Ik denk graag met je mee.
