Wat als je eens niet naar je angst zou luisteren?

Over alleen naar Schotland reizen, uit je comfortzone stappen en hoeveel je eigenlijk zelf kunt.


In oktober was ik twee weken in Schotland. En hoewel ik daar inmiddels behoorlijk wat keren ben geweest, heb ik deze reis toch weer iets nieuws geleerd.


Over mezelf.


Daar stond ik dan. Op het vliegveld in Schotland.

Mijn koffers? Kwijt. Mijn jurken? Ook kwijt.


Mijn complete voorbereiding voor de fotoshoot die ik diezelfde dag gepland had? Die lag nog ergens op het vliegveld van Parijs..


Wat ik nog wél had? Mijn paspoort, telefoon en camera.


Fantastisch.


Hoe ga ik nu in vredesnaam een fotoshoot organiseren als alle jurken die ik daarvoor heb meegenomen niet zijn aangekomen?!


Normaal gesproken zou dit voor mij hét moment zijn om volledig in de stress te schieten. Paniek, doemscenario's en vooral heel veel gedachten over alles wat er nog meer mis kon gaan. Maar deze keer gebeurde er iets anders.


Ik bleef rustig.


De situatie was behoorlijk ruk, maar in paniek raken zou mijn koffers niet ineens tevoorschijn toveren, dus moest ik schakelen. Kijken naar wat er wél mogelijk was en erop vertrouwen dat ik een oplossing zou vinden.


En juist dat moment, op de allereerste dag van mijn reis, zette me aan het denken. want hoeveel situaties vermijden we eigenlijk omdat we bang zijn dat er iets misgaat?


En hoeveel dingen zouden we wél doen als we erop durfden te vertrouwen dat we ons ook kunnen redden wanneer het anders loopt?


Ik kon relativeren. Nadenken. Een oplossing zoeken. En vooral: erop vertrouwen dat ik er zelf wel uit zou komen.


Dat klinkt misschien niet wereldschokkend, maar voor mij was het best een ding!


En het zette me aan het denken over wat ik vrouwen eigenlijk meegeef tijdens The Highland Art Experience.

Die paar dagen in Schotland gaan namelijk over veel meer dan mooie foto's maken.


Wanneer heb jij voor het laatst iets helemaal alleen gedaan?

En dan bedoel ik niet even alleen boodschappen doen of een middagje winkelen.


Ik bedoel écht iets voor jezelf.


Zonder je partner om op terug te vallen. Zonder kinderen voor wie je moet zorgen. Zonder collega's die hun mening geven over wat jij het beste kunt doen.


Een paar dagen waarin je alleen rekening hoeft te houden met jezelf.


Voor veel vrouwen is dat helemaal niet zo vanzelfsprekend.


We zijn gewend om rekening te houden met anderen. Om te overleggen. Om beslissingen af te stemmen en om verantwoordelijkheid te dragen, maar wat gebeurt er als al die mensen even niet om je heen zijn?


Dan kom je jezelf tegen.

En dat kan behoorlijk confronterend zijn.


Je eerste reactie is waarschijnlijk: nee.

Stel je voor. Je staat bij een prachtig Schots loch. Het water is ijskoud en ik vraag je of je erin zou willen stappen.


Jouw eerste gedachte? Ben je helemaal gek geworden!


Of we staan aan de voet van een berg. Je kijkt omhoog en denkt: Dat ga ik dus echt niet redden hé..


Of we staan bij een eeuwenoude ruïne. Er lopen behoorlijk wat toeristen rond en ik stel voor om daar foto's te maken. In een enorme jurk. Terwijl iedereen kan zien wat we aan het doen zijn.


'Eh, nee. Doe maar niet.'

Ik snap het. Die instant weerstand, want zodra je iets gaat doen wat je niet gewend bent, begint dat stemmetje zich ermee te bemoeien.


Wat als ik het niet kan?

Wat als mensen me raar vinden?

Wat als ik voor gek sta?

Wat als het helemaal misgaat?


Allemaal gedachten die je proberen tegen te houden voordat je überhaupt begonnen bent.


Maar wat als je het tóch doet?

Wat als je dat koude water instapt?

Wat als je die berg beklimt, op jouw tempo, met voldoende pauzes?

Wat als je bij die ruïne gaat staan en die toeristen voor één keer lekker laat kijken?


Je ontdekt dan waarschijnlijk dat het allemaal een stuk minder verschrikkelijk is dan je vooraf had bedacht.

Dat die mensen na vijf seconden alweer met iets anders bezig zijn.

Dat jouw lichaam meer aankan dan je dacht.

En dat je het eigenlijk ontzettend leuk vindt om eens iets compleet anders te doen.


En de belangrijkste ontdekking? Het trotse gevoel dat je krijgt. Op jezelf!

Trots omdat je iets hebt gedaan waarvan je een uur eerder nog overtuigd was dat je het nooit zou durven.




Je hoeft niet overal ja op te zeggen

Laat ik hier wel even duidelijk over zijn.

Uit je comfortzone stappen betekent niet dat je al je grenzen moet negeren.


Als jij niet kunt zwemmen, gaan we niet midden in een ijskoud loch staan.

Als jouw conditie een bepaalde wandeling niet toelaat, kiezen we een andere locatie.

En als iets écht niet goed voelt, dan doen we het niet PUNT


Ik ga je niet een berg op sleuren om vervolgens te roepen dat je gewoon wat meer in jezelf moet geloven, want daar schiet niemand iets mee op.


Maar ik wil je wel uitdagen om jezelf af en toe één vraag te stellen:

Wil ik dit echt niet? Of durf ik het gewoon nog niet?

Daar zit namelijk nogal een verschil in!


Ik ben zelf ook gewend om bij spanning allerlei scenario's door mijn hoofd te laten gaan.

'Wat als dit gebeurt? Wat als dat misgaat? Wat moet ik dan?!'


En deze reis merkte ik dat ik steeds vaker dacht:

'Oké. Dit is de situatie. Wat kan ik nu doen?'

Zonder meteen in paniek te raken of overal een probleem van te maken.


Dat vertrouwen op jezelf ontstaat niet zomaar.

Dat groeit iedere keer dat je iets meemaakt en ontdekt dat je er prima mee om kunt gaan.

Ook als het even tegenzit.


Wat heeft dit met een fotoshoot in Schotland te maken?

Meer dan je misschien denkt!


Tijdens The Highland Art Experience reis je als vrouw alleen naar Schotland.

En vervolgens gaan we samen meerdere dagen op pad door de Highlands.


We fotograferen op verschillende locaties. We wandelen, ontdekken plekken, trotseren het Schotse weer en doen soms dingen die je thuis waarschijnlijk nooit zou doen.


Je hoeft je geen zorgen te maken over het vervoer ter plekke of over het vinden van de mooiste fotolocaties. Dat regel ik.


Maar de keuzes die écht over jou gaan? Die maak jij.

Wil je die jurk aan?

Wil je die berg op?

Durf je jezelf te laten zien terwijl andere mensen toekijken?


Je mag nee zeggen, maar je mag jezelf ook verrassen.

Dit vind ik het mooiste aan deze hele experience.


Wat neem je uiteindelijk mee naar huis?

Natuurlijk krijg je de foto's.

Prachtige, professionele beelden van jezelf in een van de meest indrukwekkende landschappen van Europa.

Foto's waar ik ontzettend veel aandacht en liefde in steek.


Maar ik hoop vooral dat je, wanneer je die beelden later terugziet, nog precies weet hoe je je op dat moment voelde.


Hoe spannend je het vond om daar te gaan staan.

Hoe koud dat water was.

Hoe trots je was toen je boven op die berg stond.

Of hoe je uiteindelijk gewoon keihard moest lachen om iets waar je vooraf zo tegenop had gezien.


Dat je naar een foto kijkt en denkt: Holy shit. Dat heb ik gewoon gedaan!


Misschien kijk je al maanden naar mijn foto's uit Schotland.

Misschien denk je iedere keer dat je zoiets ontzettend graag zou willen meemaken.

En misschien heb je ook al tien redenen bedacht waarom het voor jou geen goed idee is.


Dan wil ik je één vraag meegeven:

Wat zou je doen als je jezelf eens niet meteen zou tegenhouden?


Tijdens The Highland Art Experience krijg je alle ruimte om dat te ontdekken. Op jouw manier, met jouw grenzen en zonder iets te hoeven bewijzen aan wie dan ook.

En de foto's zorgen ervoor dat je het nooit meer vergeet.


Ontdek via de onderstaande button The Highland Art Experience en bekijk hoe jouw eigen avontuur in Schotland eruit kan zien.